(Wix-Logo) Create a site!
100s of templates
No coding needed
Start now >>

Uszkodzenie stawu barkowo - obojczykowego

Anatomia stawu barkowo - obojczykowego  (AC acromioclavicular joint)

AC jest jednym ze stawów wchodzących w skład połączeń obręczy barkowej. Łączy ze sobą koniec barkowy obojczyka z przyśrodkową częścią wyrostka barkowego łopatki. Jego torebka stawowa jest luzna. AC jest stawem płaskim, a co za tym idzie musi posiadać silne umocowanie więzadłowe. Zaliczaja sie do niego 3 więzadła:

  1. barkowo - obojczykowe

  2. kruczo - barkowe

  3. kruczo - obojczykowe, które dzieli się na:

Czasami występuje, także krążek stawowy.

Mechanizm urazu

Do zwichnięcia stawu barkowo - obojczykowe często dochodzi przy uprawianiu sportu: kolarstwo, sztuki walki, sporty zimowe itp.

Upadek bezpośrednio na staw ramienny bądz wyprostowaną kończynę górną powoduję oparcie się obojczyka o pierwsze żebra, a łopatka zostaje przemieszczona w doł. W takiej sytuacji dochodzi do uszkodzenia torebki stawowej, więzadeł. Uszkodzenie AC zostało podzielone na 6 typów.

 

Objawy uszkodzenia stawu barkowo - obojczykowego:

Typ I i II

Większość uszkodzeń stawu barkowo – obojczykowego(AC) to typ I i II.   W typie I dochodzi do niewielkiego nadwyrężenia więzadła barkowo-obojczykowego i nie dochodzi do uszkodzenia więzadła kruczo obojczykowego.  W typie II dochodzi do uszkodzenia stawu AC ponieważ zostaje naderwane więzadło barkowo-obojczykowego w skutek czego następuję poszerzenie szpary stawowej. Nadwyrężone, lecz nie uszkodzone więzadło kruczo-barkowe i przestrzeń kruczo obojczykowa są w obrazie rentgenowskim takie same jak prawidłowe. W mechanizmie uszkodzenia zazwyczaj siła skierowana jest w dół może to spowodować rozerwanie więzadła barkowo-obojczykowego ale nie kruczo – obojczykowego. Do ich leczenia stosuję się metodę zachowawczą - można zastosować taping by ustabilizować staw, schładzanie, w razie potrzeby leki przeciwbólowe, oszczedzanie kończyny górnej najlepiej odciążać za pomocą temblaka.

Typ III

Dochodzi do zerwania więzadła kruczo – obojczykowego i barkowo – obojczykowego. Kompleks obojczyka przemieszcza się w dół.
W tym typie ocenia się indywidualnie pacjenta biorąc pod uwagę która strona jest dominująca, jaki ma zawód, wymagania sportowe
i ryzyko ponownej kontuzji. Pośrednia przestrzeń kruczo – obojczykowa zwiększa się o 25-100% niż w zdrowym barku (ok 4mm).

Typ IV

Rozerwaniu ulegają wiezadła:  barkowo – obojczykowe i kruczo – barkowe. Obojczyk zostaje przesunięty ku tyłowi. Uszkodzeniu ulegają także przyczepy mięśnia czworobocznego i naramiennego w dystalnej części obojczyka.

Typ V

Obojczyk oddziela się pionowo od łopatki o ok 100-300% względem zdrowego barku.

Typ VI

Obojczyk zostaje przemieszczony w dół pod wyrostek kruczy.

Artykuł powstał na bazie informacji zawartych na stronie  www.shoulderdoc.co.uk

Za zgodą prof. Lennard Funk

(Wix Logo)
This site was created using
Create your own for FREE >>